دانش، تنها در ذهن انسان معنی دارد؟

مکتبی که عده ای (خصوصا دانشگاهیان) به آن معتقدند؟ آیا واقعا این طور است؟ نگاه فلسفی به دانش آن را تایید می کند؛ اما آیا در عمل می توان با صرفا چنین دیدگاهی برای سازمان ارزش افزوده ایجاد کرد؟

مطالب مرتبط

Comments

  1. به نظر من این نوع تفکر برای اینه که کارای نصفه نیمه رو تو سازمان توجیه کنند. درسته که ۱۰۰ در صد نمیشه ولی آذما همیشه یه راهی برای بهینه کار کردن پیدا میکنند

  2. با توجه به تعاریف متعددی که از دانش شده است و نتایجی که از دانش انتظار می رود ، این حرف کاملا درست است که دانش فقط در ذهن انسانهاست و هر آنچه که از ذهن انسان خارج می شود تبدیل به اطلاعات و یا حتی داده می شود و تا زمانی که همین اطلاعات به ذهن یک نفر دیگر انتقال نیابد و آن فرد پس از درک ، حفظ ، تفکر ، بکار گیری و مهارت نتواند آن مطالب را در زمان درست و مکان مناسب و به درستی بکارگیرد به دانش تبدیل نمی شود .
    با این اوصاف هر آن چه که مکتوب شده است اعم از کتاب ها ، مقالات و همچنین تصاویر و صوت ها هیچ کدام دانش نخواهند بود و این فرد و ذهن اوست که مسئول تبدیل این داده ها و اطلاعات به دانش است . پس دانش فقط در ذهن انسانها تشکیل می شود .
    اما این موضوع به این مفهوم نیست که دانش قابل انتقال نیست ، حداقل آسان ترین راه انتقال آن تبدیل دانش به اطلاعات است از طریق مستند کردن و مکتوب کردن آن است . این تعریف از دانش به ما کمک می کند که فرایند کسب دانش را تنها به حفظ اطلاعات در ذهن خودمان محدود نکنیم و تمام فرایند کسب دانش که عبارت از (درک ، حفظ ، تفکر تخیلی ، تفکر انتقادی ، بکارگیری و کسب مهارت در کاربرد ) است را تا حصول نتیجه پیگیری کنیم .

    بهروز کاملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *