انجمن های خبرگی ساختارهایی ارگانیک هستند نه جلسه

انجمن های خبرگی ساختارهایی بسیار زنده و پویا هستند که در سازمان چه مدیریت دانش منسجم وجود داشته باشد چه برای آن هیچ کاری نشده باشد، با یک چرخه عمر مشخص به وجود می آیند و از بین می روند. انجمن های خبرگی (یا همان CoP ها) یک خرده ساختار منعطف سازمانی هستند که از روش ها و ابزارهای مختلف برای حل مساله، تعامل و اشتراک دانش استفاده می کنند. وظیفه سازمان در قبال این انجمن ها، زمینه سازی ایجاد آن ها در حوزه های دانشی است که این راهکار می تواند به بهبود معیارهای دانش سازمانی کمک کند؛ سپس سازمان باید زمینه دوام و بقاء آن ها را فراهم کند، باید به آن ها در راستای ماموریت سازمان جهت بدهد و در صورت نیاز در استحاله آن ها به یک ساختار رسمی تر کمک کند. حتی سازمان در زمانی که دلیل وجودی این انجمن ها از بین می رود باید زمینه مرگ آن ها را فراهم کند. به عبارتی سازمان در زمینه انجمن های دانش، نقش یک باغبان را بازی می کند، اما نمی تواند به انجمن بگوید “ایجاد شو!”، یا “این کار را بکن” یا جلسه برگزار کن”. شاید یک انجمن در طول حیات خود حتی یک جلسه رودررو هم برگزار نکند.

اما باز هم ساده انگاری و پوسته بینی در این موضوع باعث شده است در برخی ادبیات و نکات مطرح شده مرتبط با انجمن های خبرگی، به غلط آن را معادل با برگزاری جلساتی بین چند خبره خلاصه کنند تا راه ساده تر برای اجرای یک مفهوم وسیع و کاربردی مدیریت دانش به وجود آید. مطمئنا سازمانی که نگاه صحیح، استراتژیک و سیستمی به مدیریت دانش دارد این تعریف را نمی پذیرد.

پیشنهاد می کنیم پست قبلی ما در این زمینه را نیز مطالعه کنید.

Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email